Corporate logo

Inge Fleischeuer vertelt...

Bezoek aan VDL; dé winnaar van de Nederlandse Innovatie Prijs 2019

30-01-2020

 

Donderdag 23 januari, bedrijfsbezoek bij VDL. We hebben een mooie presentatie voorbereid en met 15 collega’s van Vitalis WoonZorg Groep zijn wij heel nieuwsgierig naar wat ons te wachten staat.

Het begint er al mee dat zowel vader als zoon Van der Leegte aanwezig zijn en zij elkaar begroeten met een kus. Een familiebedrijf. Op een heel aimabele manier worden ook wij begroet en we voelen ons meteen erg welkom. Na wat afstemming en inleidende conversatie beginnen wij met onze presentatie en ergens halverwege worden we gecomplimenteerd door Wim. We zijn de eerste zorgorganisatie die hij ontmoet waarvan hij echt het idee krijgt dat het een volwaardig bedrijf is. Uiteraard niet in de laatste plaats omdat we ook echt wat geld op de bank hebben. Uiteraard krijgt hij de lachers op zijn hand. Maar we voelen ook dat onze bedrijfsfilosofie overeenkomsten vertoont met die van hun. De CEO van VDL Enabling Technologies Group, Guustaaf Savenije, herkent zelfs onze Rijnlandse manier van aansturen van professionals. Hier is duidelijk verwantschap.

Willem vertelt hoe rotsvast VDL gelooft in de combinatie van hoogwaardige maakindustrie en kennisontwikkelingsindustrie. Met alleen kennisontwikkeling creëer je geen banenvolume en kennis is ook vluchtig. Voor je het weet gaat er een ander mee vandoor. Alle drie de heren zijn heel gemotiveerd als het om deze overtuiging gaat. We voelen dat dit de ruggengraat van het bedrijf is. Later als we met zijn allen door de fabriek lopen zien we hoe trots ze zijn op deze fabriek, maar ook hoeveel kennis ze hebben over het werk van hun medewerkers.

Wim vertelt over het moment dat hij er toe overging om echt met zijn mensen te praten. Hoe hij van probleemoplosser in een bedrijf een ondernemende visionair werd, die elke dag met een gerust hart naar huis kon gaan. Hij vertelde hoe hij de toekomst zag met robots in de fabrieken, zijn overtuiging dat dit tot meer werkgelegenheid zou leiden. Dat door steeds meer transparantie over de prestaties en inbreng van de medewerkers zelf (het goed gesprek), eigenaarschap bij de medewerkers kwam te liggen. Ook dit zien we in de fabriek terug. Guustaaf: “Kijk deze mensen hoef je niet te motiveren, die zijn met iets heel moois bezig en dat weten ze”.

VDL gelooft ook heilig dat samenwerking je verder brengt. Zo laten ze ons een ecosysteem zien van partners, concurrenten, toeleveranciers, scholen, universiteiten en de onderlinge verhoudingen tussen deze partijen. We zien dat ze kiezen voor nabijheid van hun relaties. Ook hier geldt voor hun dat het persoonlijke contact maatgevend is. Willem geeft aan dat je concurrent én partner kunt zijn. Dat het belangrijk is om te weten in welke rol je zit. Anders kunnen er verkeerde verwachtingen ontstaan. Maar bestuurlijk is zo’n ecosysteem heel belangrijk voor de ontwikkeling van de economie en daarmee voor de maatschappij. Ook dit herkennen we natuurlijk. Maar we realiseren ons dat het heel duidelijk opstellen van zo’n zorg-ecosysteem voor onze stad bij Vitalis nog beter uitgewerkt kan worden.

VDL wil zich als bedrijf nadrukkelijk onderscheiden. Ze willen naar een klant toe een one stop shop profiel hebben. Klanten ontzorgen. Langzaam de hele keten bedienen. Ze nemen hiervoor bedrijven over of creëren partnerships. Vertrouwen is hier het grootste woord. “Als je partner bent moet ik op je kunnen rekenen. Beter een goed contact dan een goed contract. Want er zullen altijd problemen zijn en die moeten opgelost worden. Als je vertrouwen in elkaar hebt en een goed contact, lukt dat”. Om dit te bewijzen laten ze heel transparant al hun cijfers zien. “We zijn niet beursgenoteerd, dus we hoeven dat niet te doen. Maar ze willen juist transparant zijn, dat schept vertrouwen”.

Als het om innovatie gaat is Willem ook heel duidelijk. De klant staat voorop. Die moet er wat aan hebben. En innovatie is ook bedoeld om de continuïteit van het bedrijf te versterken.

Met andere woorden, de middelen die vrijgemaakt worden om te innoveren moeten terugverdiend worden. Wie koopt het verbeterde of geïnnoveerde product. Hier ontstaat de discussie.
Willem vraagt of onze klanten weten wat ons product kost. Of dat onze medewerkers goed weten wat de opbrengsten zijn. De rol van de verzekeraar, die niet verantwoordelijk is voor het eindproduct. Als wij investeren in innovatieve zorg, komen de baten niet altijd terug in onze bedrijfsvoering. We concluderen dat het denken hierover bij Vitalis nog verder door geëxerceerd moet worden. Maar dat transparantie in deze wel heel belangrijk is.

De 104 bedrijven van VDL zijn zelf verantwoordelijk voor hun innovaties. Investeringen worden voorgelegd aan de groepsdirectie. De vraag aan Willem is dan, hoe neem je zelf deze beslissingen. Als voorbeeld geeft hij de steeds grotere toename van ICT. “Je merkt dat je op een gegeven moment niet meer begrijpt waar je een beslissing over moet nemen. Dan gaan we ons verdiepen tot we weer begrijpen wat er gebeurt en hoe dat de toekomst van VDL positief kan beïnvloeden. Dat betekent dat je je ook kwetsbaar moet opstellen. Zeggen dat je het niet weet en ook fouten erkennen. Dat soort grote investeringen zijn heel spannend. Hier komt het echte ondernemerschap om de hoek kijken”. Wij zien hier een leider die heel evenwichtig afwegingen maakt, gecontroleerd wil groeien maar continue kijkend naar de missie en de waarden en de lange termijn. Dat voelt goed.

De rondleiding zelf is indrukwekkend. De machines die in de fabriek gemaakt worden gaan ons bevattingsvermogen helaas te boven. We zijn geïmponeerd. We zijn trots dat VDL ook een beetje van ons is, van Eindhoven.

We ronden ons vier uur durend bezoek af met een hartelijke dankzegging voor de ontvangst. We zijn geïnspireerd. We zijn op de goede weg. Er is maar één tip die we VDL echt mee willen geven en dat is de diversiteit in het hele bedrijf. Waar zijn de vrouwen? We denken dat ze hier wat inspiratie van ons hebben gekregen.

Net zo als we begonnen eindigt de middag. Wim en Willem geven elkaar een kus. “Tot gauw jongen”.

Terug naar het overzicht